98. விடை பெறுகிறேன்...! இது கடைசிப் பதிவு!!.

திரும்பிப்பார்த்த போது கொஞ்சம் பயமாகக் கூட இருந்தது. அதை விட கொஞ்சம் கோபமாகவும், வெட்கமாகவும் இருந்தது. ஏதோ ஒரு கனவு போல் இருந்தது. மறந்துவிட்ட வேகத்தில், சூழ்நிலையில் எழுதியவைகளாக இருக்கின்றன.

எல்லாரும் எழுதும் போது நாமும் எழுதுவோம் என்று ஆரம்பித்தது தான். முதலில் எங்கிருந்தாவது களவாடித் தான் போட ஆரம்பித்தேன். அதற்குப் பிறகு பின்னூட்டங்களுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டி வந்தது. அதுவே பின்னர் பதிவாக மாற ஆரம்பித்தது. ஆனாலும் 98 பதிவுகளில் 50 பதிவுகளுக்கு மேல் திரும்பிப் படிக்கவே வெட்கமாக இருக்கிறது. அவைகளை அழித்து விடக்கூட எண்ணினேன். ஆனால் அடுத்தடுத்த பதிவுகளுக்கு வரிசை எண் இட்டுவிட்டதாலும், சரித்திரத்தில் இடம்பெற்ற (?) பதிவுகளாகி விட்டதாலும் அப்படியே விட்டு விட்டேன்.
சரி மீதி பதிவுகளில் ஏதாவது தேறுமா என்று பார்த்தால் அதில் கூட சந்தேகம் தான். ஆனாலும் தமிழ்மணத்தில் நுழைந்த 3 மாதமும் மகிழ்ச்சியாக கழிந்தது.

சரி, விஷயத்துக்கு வருகிறேன். இன்று திரும்பி சவுதியில் இருந்து இந்தியாவுக்கு செல்ல வேண்டிய நாள். எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் இந்த தருணம் கொஞ்சம் அடிமனதில் சோகததையும் தருகிறது. சில குடும்ப சூழல்களினால் திரும்பி வரும் வாய்ப்பு குறைவாக இருப்பதாலும், ஊரில் இணைய இணைப்பு குழப்பமான சூழலிலும் இருப்பதாலும் நண்பர்களைப் பிரியும் அந்த பள்ளி இறுதி நாள் அனுபவத்துடன் இதை எழுதுகிறேன்.

எனக்கு பின்னூட்டங்கள் இட்டவர்களுக்கும், என்னுடைய இணைய நண்பர்களுக்கும், என் பதிவை அவர்களுடைய கட்டுரைகளுக்கு இடையே சுட்டி கொடுத்தவர்களுக்கும், என்னிடம் ஆரோக்கியமாக சண்டையிட்டவர்களுக்கும் என்னுடைய நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

முக்கியமாக எனக்கு பாசத்துடன் தங்களுக்கிடையே அரவணைத்து, ஆதரவளித்த எங்களுடைய பாசக்கார குடும்பத்தின் அனைவருக்கும் என்னுடைய நன்றிகளைக் காணிக்கையாக்குகிறேன். சில நேரங்களில் சர்ச்சையான சில விமர்சனப் பதிவுகளை இட்டதற்கும், அதனால் யாராவது மனம் புண்பட்டிருந்தால் அவர்களிடம் எனது மன்னிப்பை வேண்டுகிறேன்.

நான் எழுதியவற்றில் தொடுப்பு கொடுக்க ஏதும் பதிப்பு தகுதியாக இல்லாதது போல் எனக்கு தோன்றினாலும் இந்த ஒரு பதிவுக்கு மட்டும் தொடுப்பு தருகிறேன்.



விடைபெறுவது
சகோதரி வித்யா கலைவாணி.